تبليغاتX
کوچه’عشق - دنیا...
و خداوند عشق را آفرید
چند تا دوسم داري ؟ هميشه وقتي يکي ازم مي پرسيد چند تا دوسم داري يه عدد بزرگ ميگفتم... ولي وقتي تو ازم پرسيدي چند تا دوسم داري گفتم : يکي !!! ميدوني چرا ؟چون قوي ترين و بزرگترين عدديه که ميشناسم ... دقت کردي که قشنگترين و عزيز ترين چيزاي دنيا هميشه يکين ؟ ماه يکيه ... خورشيد يکيه ... زمين يکيه ... خدا يکيه ... مادر يکيه ... پدر يکيه ... تو هم يکي هستي ... وسعت عشق من به تو هم يکيه ... پس اينو بدون از الان و تا هميشه : يکي دوست دارم...

دل من دير زمانی است كه می پندارد : “ دوستي ” نيز گلی است ، مثل نيلوفر و ناز، ساقه ی تردِ ظريفی دارد. بی گمان سنگدل است آنكه روا می دارد جانِ اين ساقه ی نازك را دانسته بيازارد...

ما هميشه صداهاي بلند را ميشنويم، پررنگ ها را ميبينيم، سخت ها را ميخواهيم. غافل ازينکه خوبها آسان ميآيند، بي رنگ مي مانند و بي صدا مي روند 

باهوش نباش عاقل باش چون هميشه باهوش ها دوست دارندتجربه کنند اما عاقل ها از تجارب ديگران استفاده ميکنند...

شكسپير : اگر كسي را دوست داري رهايش كن سوي تو برگشت از آن توست و اگر برنگشت از اول براي تو نبوده..

زندگي قشنگه اگه با تو باشه... مرگ قشنگه اگه براي تو باشه... دلتنگي قشنگه اگه به خاطر تو باشه... من قشنگم اگه با تو باشم اما تو هرجور كه باشي قشنگي...

کاش زندگی فرصت دهد گاهی از پروانه ها یادی کنیم کاش بخشی از زمان خویش راوقت قسمت کردن شادی کنیم...

اشک هایم حلقه می زنند... درست مانند شبی که گیسوانم زیر حریر نگاه شادی دیگران بود...

+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم اردیبهشت 1386ساعت 22:32  توسط نگار |